Architecture: Żółta ścieżka dla pieszych!

Pamiętacie opakowany srebrną folią budynek Reichtagu? Wydarzenie na skale światową, które dało siedzibie Bundestagu ogromny rozgłos to dzieło bułgarskiego twórcy Christo. W tym roku 81 letni artysta zachwycił wszystkich ponownie. Wszystko za sprawą jego 3 kilometrowej instalacji łączącej brzeg włoskiego jeziora Iseo z małą wysepką w jego centrum. Pływające molo będzie atrakcją dla wszystkich turystów przez 16 dni czerwca.

Mała wysepka w centrum pomarańczowej konstrukcji to San Paolo i można dotrzeć do niej z dwóch miejsc. Całość wygląda bardzo ciekawie w widoku z góry, na którym można zaobserwować przejście pomarańczowej połaci w ostrych kątach z ulic miasta Sulzano do wysepki. Intensywny kolorystycznie materiał okalający poliuretanowe moduły instalacji świetnie wybija się na tle naturalnego, łagodnego pejzażu jeziora.

Lokalizacja dla "The Floating Piers" nie została wybrana przypadkowo. Christo i jego współpracownicy długo szukali idealnego miejsca, a  zaważyło położenie jeziora Iseo w pobliżu Mediolanu i pośród wysokich partii Alp, z których genialne widać całą instalację. Projekt ufundował sam artysta z własnych środków. Po 16 dniach wszystkie elementy instalacji ulegną recyclingowi.

Czy można po tym spacerować? Tak, ale podobno pomosty delikatnie poruszają się pod wspływem wody. Co ciekawe sama koncepcja powstała w latach 70 ubiegłego wieku! Christo zdecydowanie wyprzedzał swoją kreatywnością możliwości techniczne ;). Świetny projekt, który na pewno na żywo robi jeszcze większe wrażenie.

Artur

Design: Patrzmy uważniej!

Lubię robić tego typu internetowe przeglądy; zawsze wpadnie w moje ręce coś ciekawego, o czym warto napisać i pokazać Wam w ramach ciekawostki. Powinniśmy wiedzieć i zdawać sobie sprawę z obecnych problemów i dróg jakimi możemy je rozwiązywać. Aby te drogi znaleźć musimy ciągle zdobywać wiedzę, być czujni na otaczający nas świat i środowisko, a przede wszystkim dawać szansę młodym, kreatywnym projektantom.

Ten podstawowy argument staje się coraz bardziej możliwy, poprzez tworzenie miejsc zrzeszających twórców wkraczających na rynek ze świeżością i szczególnym zaangażowaniem. Dzisiaj obejrzycie zlokalizowane w centrum Kopenhagi laboratorium "Space 10" założone przez Ikea w celu bliższego przyjrzenia się globalnym problemom i życiu w metropolii. Miejsce ma służyć do eksperymentów, prób, wystaw i dyskusji, których głównym założeniem jest szukanie alternatywnych metod produkcji.

Ikea sprytnie zagarnęła rzeszę młodych studentów do swojego projektu. Szukający spokojnego miejsca do pracy i dostępem do specjalistycznych sprzętów znajdą tutaj swój azyl, a Ikea przy okazji wyłowi najlepsze projekty i wdroży w produkcję.
Czy jest to jednak "wykorzystywanie"? Zdecydowanie nie, każdy chciałby aby jego "wynalazek" trafił do milionów klientów sieciówki na całym świecie!
Tego typu miejsca pozwalają rozwinąć skrzydła, skonfrontować swoje spojrzenie z innymi osobami z branży, spróbować pracy w grupie. Gdy dodamy do tego te dobrze zagospodarowane przestrzenie to sam skusiłbym się na kilka godzin spędzonych w tym miejscu z wielkim kubkiem kawy.
Wszystkie meble są mobilne aby przestrzeń "Space 10" mogła być dostosowywana do potrzeb wydarzenia czy eksperymentu.

(pics by Alastair Philip Wiper)

A będąc w temacie kreatywnych pomysłów jestem pod wrażeniem taboretu zaprojektowanego przez nowojorskiego artystę Nikolasa Gregory. Jak mówi autor: "krzesło robi się samo" i jego wyprodukowanie nie kosztuje zupełnie nic.

W czym tkwi sekret? Projektant dostrzegł potencjał w firmach produkujących papier. Namówił je aby niepotrzebne ścinki (odpad) wrzucali do specjalnego wiadra wypełnionego wolnoschnącym klejem. Fabryki przyczyniły się w ten sposób do tworzenia alternatywnego mebla nie zmieniając nic w przyjętej wcześniej procedurze zakładu. Metoda ma ogromny potencjał a Nikolas obiecuje, że wkrótce światło dzienne ujrzą szafy czy łóżka. Spodziewaliście się, że papier może być tak stabilny? :)

Artur

Design: Gdy kreatywność króluje!

Po raz kolejny przekonujemy się, że ograniczenia w projektowaniu nie istnieją.

Co jest kluczem do sukcesu?

Ambitni ludzie z "otwartymi" głowami i wykładowcy umiejący wydobyć z uczniów to co najlepsze. Obejrzyjcie kolekcję nietypowych temperówek, stworzonych przez studentów Free University of Bolzano. Zadanie polegało na reinterpretacji przedmiotu codziennego użytku, a postawionym wymaganiem było skupienie się na samej czynności ostrzenia ołówka; nie tylko na formie wizualnej produktu.

Co powstało? 

Wiele niekonwencjonalnych produktów, których przeznaczenie nie do końca zawsze jest czytelne.

Luca Mantenuto stworzyła np. składającą się z kilku elementów kolekcję temperówek kształtem przypominających pędzel. Każda ma inny element ostrzący, który nie koniecznie używany jest w tradycyjny dla nas sposób, czyli poprzez umieszczenie w nim ołówka.

Marinetta Gorassini postawiła na prostotę i funkcjonalizm, tworząc przypominające pilniczek do paznokci ostrzałki. Ich drewniane wykończenie i obłe kształty pozwalają wygodnie korzystać z produktu.

I najbardziej odjechany projekt od Isabelli Sebalt czyli biustonosz ostrzący ołówki papierem ściernym. Ciekawy pomysł, który na pewno znajdzie sporo zwolenników wśród panów ;) Wzorniczo mało ciekawe ale warunek projektu, podkreślający niestandardowe metody ostrzenia uważamy za spełniony w 100% ;).

Zadania, które angażują projektanta nie tylko na płaszczyźnie umiejętności technicznych (warsztatu) ale również kreatywności to świetny sposób na sprawdzenie potencjału. Ta ostatnia jest obecnie jednym z kluczy do odniesienia sukcesu. Szczególnie w konkurencyjnym świecie designu, gdzie każdy prześciga się swoją pomysłowością i innowacyjnością. Rynek oczekuje więcej nowości ponieważ klienci stają się bardziej świadomi. Coraz częściej wolimy zapłacić więcej za rzecz, która nas zaskakuje pomimo, że jej przeznaczenie nie do końca jest znane.

Rodzi się pytanie: czy design powinien iść w stronę modowego "ready to wear" czy wyszukanego "high fashion"? Czy powinniśmy tworzyć coś, co usprawnia nasze życie czy w kontrze: skłania nas do interakcji, logicznego myślenia, analizy? 

Społeczeństwo staje się coraz bardziej wygodne i większość z nas dąży do usprawnienia wykonywanych na co dzień czynności, ale czy to dobry kierunek? Wg mnie nie, ponieważ jesteśmy coraz mniej zmuszani do użycia swoich szarych komórek, a każda rzecz od jedzenia po zakupy jest nam podana na srebrnej tacy z napisem "smacznego". Coraz mniej w nas zaradności i umiejętności logicznej oceny sytuacji; przestajemy działać instynktownie bo "inni" myślą za nas. Pytanie jest jedno: do czego to prowadzi?

Artur